Blog
2010-09-01 - Grote vakantie
Hoe gaat het met Mette en Finn? Prima, de grote vakantie van de kabouters zit er weer op. Tijd voor een inventaris.
Toen wij in Mexico zaten, gingen zij met hun ouders naar Turkije. De gekende all-in formule. Een paradijs voor die belhamels. Cola, ijsjes en snoepjes à volonté. Opvoedkundig niet politiek correct, maar eens per jaar mag het. Mette had aan het zwembad al meteen Vlaamse vriendinnetjes. En Finn, die mini charmeur, had touch bij alle bikini-babes. Als opa kan ik alleen maar zeggen: ‘Goe bezig, jongen!’
Ze vlogen voor de eerste keer. Al weken lang voorpret. En een hele ervaring. Uit puur enthousiasme maakte Mette tijdens de vlucht een tekening voor de piloot. De stewardess bracht ze met haar complimenten naar de cockpit.
Terugkeren uit Mexico zonder cadeautjes zou onaanvaardbaar zijn. Voor Mette hadden we een Mexicaans Barbie-kleedje. Op de luchthaven van Mexico City kocht ik voor Finn een miniatuur-vliegtuigje. ‘Wat heeft hij daar nu aan?’ was de reactie van mijn vrouw. Hij had net voor het eerst gevlogen, dus dit leek me het meest geschikte cadeautjes. Zijn oogjes glinsterden toen hij het kleinood in ontvangst nam. Het werd een hit. Ik wist het. Want ooit heel lang geleden, in een vorige eeuw, was ik zelf een jongetje van drie. Jammer dat er toen nog geen bikini-babes in het wild rondliepen.
Begin augustus werd Mette zes. Op vraag van de jarige werd het een feestje met frietjes voor iedereen. Deze happening zou plaats vinden in onze tuin. Helaas zat het weer niet mee. Maar tussen de buien door werd er buiten toch flink geravot. In al dat enthousiasme belandde één van de aanwezige kindjes in ons vijvertje. Hevig geschrokken en kletsnat, liep het gelukkig goed af. De jarige werd overladen met cadeautjes. Waaronder een nieuwe boekentas en de als abolute topper: de reeds lang begeerde roze rolschaatsen.
Om hun ouders een paar dagen rust te gunnen, namen we de kabouters mee naar zee. In Den Haan was het de jaarlijkse Trammelant. Een gezellige drukte met veel brocanterie-kraampjes, oude boeken en dito postkaarten. Echtparen flaneren in kledij uit de belle époque en laten zich rondrijden in prachtige oldtimers. Mette zat met een bange oma in het oude reuzenrad. Finn draaide rondjes in de ouwerwetse paardenmolen, tot zijn verontwaardiging zonder floche. Daarna frietjes en tot slot aan een kraampje een speelgoedje kiezen.
Finn had net een tweedehandse Formule1 wagen gevonden toen de lucht inktzwart werd. Voor we de regenjassen aan hadden, viel het water al met bakken uit de hemel. De kraampjes werden met plastic afgedekt. Maar Mette had nog niets en wou een ring. Dan maar door de gietende regen op zoek naar zo’n kleinood. De stemming werd grimmiger. Finn moest plassen en weigerde overgehouden te worden. Dus oma met hem op zoek naar een toilet. En terwijl iedereen trachtte te schuilen, liepen opa en Mette tussen de afgedekte kraampjes op zoek naar die onvindbare ring. Na lang wikken en wegen werd het dan maar kinderlipstick. Daarna zeiknat op een overvolle tram naar huis. Hun jassen waren zo doornat dat we die namiddag niet meer buiten konden. Het appartementje had iets van een overbevolkte gevangenis. Gelukkig was er de reddende oma die pannenkoeken bakte.
Op 1 september gaat Mette naar het eerste leerjaar. Met haar nieuwe boekentas. Dat wordt spannend. U hoort er nog van.










Tom
07/09/2010 13:12:02
Finn heeft het zoals Nopel niet op vrouwen zijn eigen leeftijd? Hoe vooruitziend was de blik van zijn grootvader.