Blog

Terug

2010-08-03 - Ingrid

Boekenbeurs, 14u30. Over een half uur begin ik aan mijn signeersessie. Van op een afstand zie ik al een behoorlijk lange rij staan aanschuiven voor mijn tafeltje. Een prachtig zicht. Dit mag nooit wennen. Laat ik altijd dankbaar blijven voor mijn succes.

Plots word ik aangesproken door een mooie jonge vrouw. De felle blik in haar ogen doet me denken aan die van Chris Lomme. Of ik haar album even wil signeren, want ze kan niet blijven. Sorry, maar als ik dat doe, breekt in de rij de Russische revolutie uit. Waarop zij zei: ‘Je kent me blijkbaar niet meer.’ Moest ik haar van ergens kennen? Geen idee. Een charmante jonge vrouw vergeet ik nochtans zelden. Of zou Alzheimer nu reeds toeslaan?

Daarop vertelde ze dat ik ooit bij haar in de klas over strips kwam praten. Het moet zo’n veertien jaar geleden zijn. Of ik me dat nog herinnerde? Een meisje vooraan in de klas dat de meeste vragen stelde. Langzaam begon het me te dagen. Ze was fan, maar ze durfde wel iets kritischere vragen stellen dan je van zo’n gezelschap zou verwachten. Grappig haar hier terug te zien als volwassen vrouw. ‘Heb je tijd voor een koffie? Zelf heb ik nog een kwartiertje.’ Dus wij snel een koffie drinken. Ze bleek Ingrid te heten en ondanks het feit dat ze een uitstekende leerling was, liepen de dingen in haar leven toch een beetje moeilijk. Te veel verhaal om op korte tijd te vertellen. Maar het intrigeerde me wel. Ik stelde voor om een keertje samen te lunchen.

Onlangs is het er eindelijk van gekomen. Door een lekke band, was ik maar net op tijd op de afspraak. Bijna de ganse namiddag zitten praten op een zomers terras. Ingrid vertelde heel open over haar niet zo rimpelloze jeugd en haar jonge leven met veel ups en downs. Zeer intelligent, toch dingen niet afmaken, veel vertwijfeling, maar ondanks alles een survivor. Ik wijd er verder niet over uit. Maar haar verhaal is wel een mooie basis voor een roman. Ik laat het aan haar om die te schrijven, mocht ze daar behoefte aan hebben. Hoedanook, sinds september is ze opnieuw gaan studeren. Met succes. Het eerste jaar verliep uitstekend, wat haar dan weer een geut zelfvertrouwen gaf. Volhouden, Ingrid. Ik duim voor je. En misschien tot op de volgende boekenbeurs.

Reageer op dit artikel