Blog
2010-09-08 - De grote school
Ik had jullie beloofd iets meer te vertellen over mijn kleindochter Mette, want sinds kort zit ze in het eerste leerjaar. De grote school, zoals dat in mijn tijd genoemd werd.
Heel fier, in uniform en met een nieuwe knalroze boekentas ging ze op 1 september naar school. Dolgelukkig om kleuter af te zijn en nu bij de groten te horen. Zij het dan bij de kleinsten onder de groten, maar toch.
Finn, haar broertje was minder enthousiast. Hij heeft het hele schoolplein bijeen gebruld. Ik ken dat gevoel. Ik ben nooit, maar dan ook nooit, graag naar school geweest. Een gelegaliseerde vorm van kindermishandeling, zoals Fons Jansen het later noemde. Leren lezen en schrijven, akkoord. Maar waarom moet je in plaats van lekker buiten te spelen, de mooiste tijd van je leven binnen zitten en allerhande dingen uit je hoofd leren die je ook in boeken en tegenwoordig op het internet vindt. Waarschijnlijk is mijn perceptie een te karkaturale voorstelling van zaken, maar ik droom nog regelmatig dat ik op de schoolbanken zit. Ik ben dan al een succesvol stripmaker, maar moet ondertussen toch nog de school afmaken. Wat ben ik telkens blij als ik wakker word met het besef dat ik niet hoef te gaan.
Zo volgde ik in de humaniora de wetenschappelijke A. Terwijl wiskunde en wetenschappen niet echt mijn ding was. Maar de broeders waar ik op de lagere school zat, hadden maar 1 richting in hun middelbare afdeling. Dus werden er zoveel mogelijk zieltjes doorgesluisd naar het enige wat ze te bieden hadden. Business as usual. Het stond toen al voor mezelf vast dat ik later tekenaar van boeken zou worden. Het woord striptekenaar kende ik niet eens. Het gevolg was een levenslange afkeer van alles wat met wetenschappen te maken heeft. Jammer eigenlijk. PMS-centra bestonden blijkbaar nog niet. Mijn dochter volgde later Muzische Vorming, een afdeling met veel verbale expressie, zang, dans en plastische opvoeding. Wat had ik dat zelf ook graag gedaan.
De periode van 1 september tot 30 juni duurde in mijn ogen telkens meer dan twintig jaar. In juli en augustus bloeide ik helemaal open. Met op de achtergrond het zwaard van Damocles dat het op 1 september weer voor tien maanden gedaan was. Pas op mijn achttiende, toen ik naar de tekenschool mocht, kreeg ik er enige lol in.
Nu kun je de naargeestige instellingen die ik in de jaren vijftig en zestig frequenteerde niet vergelijken met de vrolijke, kleurrijke klasjes van tegenwoordig. En toch krijg ik telkens een wee gevoel tijdens de zeldzame keren dat ik op klasbezoek ga. Net zoals in een ziekenhuis of een kazerne wil ik er steeds zo vlug mogelijk weg.
Maar goed, Mette vindt het fantastisch en is super gemotiveerd. Samen met haar mama ging ze al meteen in de bibliotheek leesboekjes halen. Ze wil zo snel mogelijk kunnen lezen en schrijven. Ik hoop dat ze het leuk blijft vinden. Want het is voor heel lang.
2 reacties
Julie
09/09/2010 17:28:16
Wat een mooie kleindochter en zoon hebt u!
Net hun opa!
Veel succes Mette en haar broertje!
Geert
12/09/2010 7:21:07
Heel herkenbaar. Mijn eigen dochter is ook net naar het eerste leerjaar gegaan. Voorlopig nog superenthousiast, maar als ze mijn aard heeft zal dat niet lang duren.
Ook ik heb eerst wetenschappelijke gevolgd, bij gebrek aan een beter idee. Ik had al wel een PMS om me te helpen kiezen, maar hun conclusie na de testen was dat alles me interesseerde, zolang er maar geen bloed bij te pas kwam. Doe daar maar eens iets mee.