Blog

Terug

2009-12-16 - De Fanny’s

Vanaf 1 december is Véronique Leysen Ketnet wrapster. Twee jaar geleden was ze Fanny. Binnenkort zingt ze in de Ketnetband. Onlangs volgde ze nog een cursus acteren in New York. En daarnaast houdt ze zich ook bezig met journalistiek. Een bezig bijtje, die Véro.

 In het verleden waren er al heel wat adaptaties van Kiekeboe. En telkens dat nieuws bekend raakte, was de eerste vraag: ‘Wie speelt de rol van Fanny?’ Voor Marcel is er minder interesse. Fanny is nu eenmaal de populairste van de cast. Dat merk ik ook bij signeersessies. Ik teken minstens voor 50% Fanny’s . Mannen weten waarom! Vrouwen ook. Zo is Fanny vrij populair bij heel jonge meisjes. Ze is voor hen een rolmodel. Mooi, intelligent en vrijgevochten. Ze windt de jongens niet alleen op, maar ook nog eens rond haar vinger. Welke vrouw wil dat nu niet.

De eerste Fanny van vlees en bloed was Anne Somers in ‘Het Witte Bloed’. Een productie van de toenmalige Studio’s Amusement. De film werd gedraaid tijdens een opnamepauze van Familie. De cast stond onder contract, dus een deel ervan werd ingezet voor Kiekeboe. Het resultaat oogde een beetje als ‘Familie goes Kiekeboe’. Anne kende de albums. Dat merkte ik aan haar manier van bewegen. Fanny loopt niet, maar schrijdt. Alsof ze de hele wereld aan haar fraaie kont heeft hangen. Daarom laat ik haar meestal elegant op haar tippen bewegen. Dat had Anne goed opgemerkt en haar loopje zat helemaal juist. Jammer van de verschrikkelijke pruik die ze opgezet kreeg. Ze leek wel de zus van Jommeke.

Veerle Baetens was de tweede Fanny. Veerle zat nog op het conservatorium toen ze in 2000 gecast werd voor ‘Misstoestanden’. De grootste artistieke belediging uit de geschiedenis van Kiekeboe. Een klotefilm, gevolg van de dodelijke combinatie: incompetent producent en fout regisseur. Een arrogante betweter die zijn artistieke frustraties uitwerkte op mijn geestelijke kinderen. En wie mijn kinderen raakt, raakt ook hun vader. Maar wat me nog het meeste pijn deed was de houding van mijn toenmalige uitgever, die zich plots in Hollywood waande, de kant koos van de regisseur en me een stevig mes in de rug plantte. Maar Veerle deed het uitstekend. Een onzeker maar erg talentvol meisje, dat ondertussen uitgroeide tot een geweldige actrice. Ze kan de meest uiteenlopende rollen aan. Van de hyperkinetische Pippi Langkous, over de seuterige Sara tot de donkere Hanne Maes in Code 37. Diep van binnen schaam ik me dat zo’n talent moest debuteren in een onding, gelinkt aan mijn figuren.

Twee actrices leenden alleen hun stem aan Fanny. En dat deden ze allebei erg goed. De eerste was Saskia Debaere. Ze speelde Fanny in het feuilleton dat enkele jaren geleden liep op Radio 2. Ze leek in de verste verte niet op de echte Fanny. Maar ze had wel een heel expressieve stem en veel gevoel voor humor. Toen ik de opnamestudio bezocht, bekeek ze me over haar brilletje aan en zei met de nodige relativering: ‘Ik speel die blonde stoot!’ Zij deed als Fanny haar eerste naaktscène op de radio.

Hilde Heijnen gaf Fanny stem op de cd-rom ‘Speel mee met Fanny’. Ik kende haar als actrice, maar vooral van de vele radiospotjes die ze insprak. Een vrouw met een hele sexy stem. Ze stond bovenaan mijn verlanglijstje. En warempel ze hapte nog toe ook. Een echte professional in de opnamestudio. En daar hou ik van.

Voor de presentatie van ‘Bij Fanny op schoot’ zochten we een gelegenheids-Fanny. Het werd Elke Vanelderen. Ze bleek al van kindsbeen af een grote fan en ze had er ontzettend veel lol in. Met de verantwoordelijke van de uitgeverij had ik een discussie over de kledij. Zij wilde Fanny in avondkledij, zoals ze ook een paar keer optrad in het album. Dat zou de avond meer glamour geven. Voor de erkenbaarheid opteerde ik voor Fanny’s gewone outfit. Na een lange discussie gaf ik me uiteindelijk gewonnen en werd het avondkledij. Ik had voet bij stuk moeten houden. Want hierdoor misten we de eerste pagina van Het Laatste Nieuws. De eindredacteur merkte terecht op: ‘Dat is Fanny niet, maar Elke Vanelderen in avondkledij.’

An Miller was Fanny voor ‘De lustige lezers’. Samen met Bruno Vanden Broecke en Adriaan van den Hoof las ze ‘In vuur en vlam ‘voor.  Een hilarische afsluiter van ‘Man bijt hond’. Toeval wou dat ze jaren daarvoor auditie deed voor ‘Misstoestanden’ en het net niet haalde van Veerle Baetens. Een geluk bij een ongeluk. Die kelk is aan haar voorbij gegaan. ‘Man bijt hond’ was veel en veel beter dan die film!

De laatste Fanny in de rij heette Véronique Leysen. In 2007 speelde ze mijn stripbabe in de theaterproductie ‘Baas boven baas’. Eigenlijk speelde ze het niet, ze was het. Toen ik haar op de auditie voor het eerst zag, leek het wel of mijn stripfiguurtje op haar gebaseerd was. Alleen moest Véro nog geboren worden toen ik Fanny bedacht. Met haar heb ik het meest intensief samengewerkt. Dat kwam onder andere door de fotoshoot voor P Magazine. De getekende Fanny in confrontatie met haar alter ego van vlees en bloed. In 2000, bij de release van de bioscoopfilm, kwam P al een eerste keer met dit voorstel. Maar Veerle Baetens wilde er niet van weten. ‘Ik ben actrice en geen babe!’ argumenteerde ze. Véro was niet zo principiëel. Dat resulteerde in een grappige reportage die veel bijval kende. Elke pose had ik vooraf uitgetekend. En ik was er ook bij in fotostudio, om te controleren of elke houding wel klopte met de modelsheats. Dat is dan weer de prettige kant van de job...

Ooit ging ik een hapje eten met Véronique. Toen ik met deze stralende schoonheid het restaurant binnenkwam, voelde ik rondom mij de jaloerse blikken van oudere heren. Die zaten daar met hun wettige wederhelften. Ik las de verbijstering op hun gezicht: ‘Hoe heeft die ouwe bok zo’n jong blaadje weten te versieren?!’ Heel grappig. Hetzelfde had ik al eens eerder meegemaakt toen ik met mijn knappe dochter op restaurant ging.  Zij werd en wordt nog steeds geconfronteerd met de vraag: ‘Is Fanny op jou gebaseerd?’ Net als Véro was ze nog niet geboren toen mijn blonde diva ontstond. Maar door die steeds terugkerende vraag heeft ze lange tijd een hekel gehad aan Fanny.

Enkele weken geleden zag ik in de serie Code 37 hoe rechercheur Hanne Maes thuiskomt. Op de woonboot recht over haar deur, is ze getuige van een ruzie tussen haar buurman en zijn ex-liefje. Een buurman, met meer dan gewone interesse voor zijn buurvrouw. Als zijn ex Hanne opmerkt, vraagt het wicht zich luidkeels af, of hij het met haar ook gedaan heeft. Een hele korte confrontatie tussen de actrices Veerle Baetens en Véronique Leysen. The clash of the Fanny’s!!!

Reageer op dit artikel