Blog

Terug

2009-10-28 - Wenen om Jef Nys

Mijn vrouw en ik hadden besloten mijn verjaardag te vieren met een lang weekend Wenen. Dus begin van de week even stevig doorwerken. Ik zat perfect op schema. Tot dinsdagnamiddag de telefoon rinkelde.

Een mevrouw van de radio vroeg me of ik het droeve nieuws al gehoord had. Nee, dus. Jef Nys was overleden. Dat was even slikken. Ik wist wel dat hij zwaar ziek was, maar zo’n bericht komt toch nog altijd onverwacht. Of ik wat commentaar wilde geven voor de radio. De telefoon heeft de verdere namiddag aanhoudend gerinkeld. Bijna alle kranten en radiozenders heb ik aan de lijn gehad. Steeds weer dezelfde vragen. En steeds weer hetzelfde antwoord. Ik was niet in de stemming om telkens iets origineels te bedenken. In de vooravond zat ik in de studio van de regionale zender ATV. De Laatste Show en Ter Zake wilden me in de uitzending, maar mijn avond was al gepland met afspraken die ik moeilijk kon afzeggen. Had het enigszins gekund, dan had ik het gedaan. Voor Jef.

Alhoewel we mekaar niet zoveel zagen, had ik een zeer goede band met Jef Nys. Onze verhouding evolueerde van meester/sollicitant, over succesauteur/debutant naar volwaardige collega’s. Qua verkoopcijfers zaten we dicht bij mekaar, terwijl we toch compleet verschillende dingen deden. Jef was behoudsgezind en dacht er niet aan ook maar één komma aan zijn concept te wijzigen. Hij was bovendien een man met een missie, die kinderen morele waarden wilde bijbrengen. Ik, daarentegen, stel mijn concept voortdurend in vraag. Er wordt constant aan gesleuteld en bijgesteld. Verder wil ik gewoon een beeld ophangen van de steeds grimmigere wereld waarin we leven. Ik denk niet dat Jef nog heeft geweten dat ik een prostituée toevoegde aan de cast. Hij zou het in geen geval geappreciëerd  hebben.

Een paar jaar geleden zei ik in een televisie-interview dat ik geen enkel taboe uit de weg wil gaan. Zolang het maar op een grappige, relativerende manier kan ingepast worden in het verhaal. Kort daarna sprak hij me hierop aan. Voor Jef kon dit absoluut niet. Maar het fijne is, dat onze twee zo tegengestelde stripreeksen ongeveer even populair zijn. Het kan dus allebei. Gelukkig maar.

Jef is begraven op mijn verjaardag. Toen in de Antwerpse kathedraal de dienst volop bezig was, liep ik door het Kunsthistorisches Museum van Wenen. Vol bewondering voor de prachtigste collectie Breughel die ik ooit bij mekaar zag. Het viel me in dat Jef ooit nog een biografie van Breughel tekende. In Wenen liep er verder een schitterende tentoonstelling over de Impressionisten, een andere rond Edvard Munch en natuurlijk heel veel Gustav Klimt. Een pak meesterschap dat me steeds weer aan dat van Jef Nys deed denken. Want een meester was hij. Zijn personages waren bedrieglijk eenvoudig getekend, maar toch o zo geraffineerd opgebouwd. Ooit solliciteerde ik bij hem en zo kreeg ik een inkijkje in zijn werkwijze en zijn métier. als beginnend striptekenaar heb ik daar heel veel van opgestoken. Een ware masterclass.

De afgelopen week dacht ik vaak aan Jef Nys. Na zijn heengaan, is Marc Sleen de laatste overlevende van die gouden generatie Vlaamse stripmakers. De pioniers die voor ons de weg effenden. Marc, hou alsjeblieft nog lang stand! Want na jou behoor ik tot de oudste generatie...

Reageer op dit artikel