Blog

Terug

2009-10-14 - Karel en Caroline

Toen ik vorige maand in Monaco was, moest ik onwillekeurig terug denken aan een oude anekdote. Nog vanuit mijn Studio Vandersteen-tijd.

Rode Ridder tekenaar Karel Biddeloo was in die dagen zeer gecharmeerd door de jonge prinses Caroline van Monaco. Deze schoonheid stond iedere week op de cover van de bladen. Foto’s die door Karel geestdriftig werden uitgeknipt en ingeplakt in een oud beduimdeld kasboek, dat hij bij Willems had gevonden tussen het oud papier.

Schurken als wij waren, moedigden wij hem daarin aan en kwamen zelfs met het voorstel om Caroline een rolletje te geven in een Rode Ridder. Karel was dol enthousiast. Dat hij daar zelf niet aan gedacht had! Maar, vervolgden wij, zoiets moet je officiëel aanvragen. Het gaat tenslotte om een prinses. Dat vond Karel ook. Dus schreef Karel in zijn mooiste Frans een verzoekbrief die hij samen met het vieze plakboek in een enveloppe stak. Daarbij ook nog een Frans exemplaar van het oude Suske en Wiske album De Bronzen Sleutel. Dat heeft als locatie het fictieve Mocano, met een cameo van de jonge prins Rainier. Die hele handel ging de post op, richting Monaco.

Ondertussen werd er door ons wild gefantaseerd over het vervolg. Prinses Caroline zou ten zeerste gecharmeerd zijn door Karel’s voorstel en wilde deze fel begeerde vrijgezel persoonlijk ontmoeten. Het was liefde op het eerste gezicht. Er volgde een stormachtige romance, die uitliep op een huwelijk. Karel zag deze gang van zaken helemaal zitten en de collega’s werden uiteraard uitgenodigd op het huwelijksfeest. Willy Vandersteen niet. Want op dat moment lag Karel met de patron in discussie over een loonsverhoging.
 
En Karel fantaseerde verder. Vandersteen gaat er vanuit dat hij sowieso uitgenodigd is en begeeft zich, in smoking, naar het koninklijk paleis van Monaco. Daar wordt hij door de paleiswacht promt tegengehouden en buiten gesmeten. Op datzelfde moment vindt in de balzaal de openingsdans plaats. Karel en Caroline walsen in de stijl van Sleeping Beauty. Vandersteen geeft het echter niet op. Hij klautert over de paleismuur, maar wordt in de tuin achterna gezeten door pitbulls.

Als feest afgelopen is, kan Vandersteen, bezweet en met gescheurde smoking, de honden eindelijk afschudden. Hij vlucht de paleiskeuken in. Daar zit hij nahijgend voor een kop koffie. Prins Rainier, reeds in pyjama, komt toevallig binnen op zoek naar nog iets eetbaars in de ijskast. De twee mannen kunnen mekaar onmiddellijk vinden. En het verhaal eindigt met Rainier en Vandersteen aan de keukentafel in het gezelschap van een fles whisky.

Een paar weken later. Vandersteen krijgt telefoon van zijn uitgever. Willy, zou het kunnen dat een van jou tekenaars stiekem verliefd is op prinses Caroline van Monaco? Vandersteen komt uiteraard uit de lucht vallen. Via het album was men in Monaco Standaard Uitgeverij op het spoor gekomen. Daar arriveerde een brief van de privé-secretaresse van prinses Grace. Met dank voor de belangstelling voor de prinses, maar dat het wel moeilijk lag om haar te laten optreden in een beeldverhaal. Strips rond bekende mensen waren toen duidelijk nog niet in de mode. O, ja. Samen met de brief werd het beduimeld plakboek terug gestuurd. Het Sus en Wis album is in Monaco gebleven.   


 

Reageer op dit artikel