Blog

Terug

2009-09-09 - Tour de France (1)

Om de zomer feestelijk te beëindigen, trokken we nog even door Zuid Frankrijk. Verschillende van onze vrienden hebben daar een huisje en drongen al lang aan om hen eens te komen bezoeken. Dus hebben we die visites gecombineerd onder het motto: je moet je vrienden weten te kiezen!

De eerste dag reden we tot Tournus in de Bourgogne-streek. Toen mijn dochter nog klein was, en we ieder jaar een maand naar Frankrijk gingen, was dit onze vaste tussenstop op weg naar het Zuiden. We logeerden steeds in hetzelfde kleine familie-hotelletje. Dit keer namen we het mooie, oude hotel Greuze, met het beste restaurant van de stad. Een feestelijke start.

Vandaaruit ging het richting Provence, waar Hec Leemans een huis heeft. Hec is mijn beste vriend in het vak. We kennen elkaar al heel lang. Eigenlijk al van voor we mekaar kenden. In 1970 deed ik mijn legerdienst in het Duitse Lüdenscheid. Dik tegen mijn zin. Ik voelde me net iemand die twaalf maanden naar de gevangenis moest, voor iets wat hij niet gedaan had.  Eigenlijk wilde ik maar één ding: strips maken. Burgerdienst was geen optie, want dat duurde nog een jaar langer. Maar met een beetje handigheid wist ik me op de dienst OSC te manoeuvreren. OSC staat voor Officier Sociaal Cultureel. De grootste bezigheid van deze dienst bestond uit het maken van het regimentsblad. Hierin tekende ik een gagstrip over een soldaat: Jager Jansens. Bij de 2e Jagers te Paard was je niet zomaar soldaat, maar Jager!  Eind september 1971, een paar uur voor ik afzwaaide, werd ik voorgesteld aan mijn opvolger. En passant, want ik wilde daar zo vlug mogelijk weg.

Toen Kiekeboe in 1977 debuteerde in Het Laatste Nieuws, stond er al een tijdje een realistische strip op dezelfde bladzijde: Bakelandt, getekend door een zekere Hec Leemans. Die naam kwam me vaag bekend voor, maar deed niet meteen een belletje rinkelen. Ik ontmoette hem pas eind dat jaar, toen hij in Turnhout de eerste Stripgidsprijs in ontvangst mocht nemen. Hij bleek mijn opvolger bij de OSC te zijn. Opnieuw iemand met stripambities op die stoel. Zonder dat ik het wist, heeft hij een jaar lang de avonturen van Jager Jansens verder gezet. Trouwens, veel beter getekend dan wat ik toen deed.

Jarenlang hebben we samen hetzelfde parcours afgelegd. Niet gehinderd door enige kennis van zaken, bracht Uitgeverij Hoste onze eerste albums uit. Samen hebben we aan de kar geduwd voor een betere distributie en vochten we voor albums in kleur. Samen zijn we in 1990 overgestapt naar Standaard Uitgeverij. Zoiets schept een band. Bovendien is Hec één van de meest aimable en betrouwbare mensen die ik ooit ontmoette.

Met De Kampioenen heeft hij eindelijk een bestseller in handen. Als ik dat iemand van ganser harte gun, dan is het Hec wel. In 2002 kocht hij een mooi huis in de Provence, waar hij enkele maanden per jaar woont en werkt. Eindelijk zijn we tot daar geraakt. Samen met hem en zijn engelbewaarder Marie-Jeanne, hebben we een paar fantastische dagen doorgebracht in deze verrukkelijke streek. En voor Hec was het een mooi alibi om even niet te hoeven werken.

Over de rest van onze trip vertel ik volgende week.

Reageer op dit artikel