Blog

2009-07-15 - Enkele impressies van mijn reis naar Japan, deel 3

Tweemaal logeerde ik in een Ryokan. Een typisch Japans hotel, met zalige warmwater baden.

Als je toekomt word je door een oudere dame naar je kamer gebracht. Op de grond liggen er rieten tatami-matten. Er staat een laag tafeltje, maar een bed is er niet te bespeuren. Voor je de kamer betreedt, moet je je schoenen uit doen en slippers aantrekken. Mocht je dat vergeten, word je meteen door het dametje terecht gewezen. Die slippers zijn voor ons westerlingen een heel gedoe. Je gaat er letterlijk van naast je schoenen lopen. Bijvoorbeeld als je naar het toilet gaat, moet je nogmaals van slippers veranderen.

Het dametje serveert thee aan het lage tafeltje. Daarna haalt ze een yukata uit de kast. Een soort pyjama waarin je tijdens je hele verblijf in de Ryokan rondloopt. Voor de Westerse toeristen zijn er speciaal grote maten voorzien. Eerst sla je de rechterflap over je buik en daarna de linker. Niet andersom, want dan geef je aan dat er iemand gestorven is. Het geheel wordt dichtgeknoopt met een lint dan in Japans obi heet.

Nu ben je klaar om naar de warmwater baden te gaan. Deze zijn in de kamerprijs inbegrepen. Voor het gebruik van het zwembad moet je echter bijbetalen. De baden zijn gescheiden voor mannen en vrouwen. Je neemt mee: een grote badhanddoek, een klein handdoekje en een zakje met toiletgerief. Je betreedt de eerste ruimte bedekt met tatami-matten. Dus slippers uitdoen. Je kleedt je uit en legt je kleren in ondergoed en yukata in een rieten mandje. In de volgende ruimte bevinden zich lage wastafels met kranen en douchesproeier. Je zet je op een kabouterstoeltje en begint je uitgebreid te schrobben. Ben je daarmeee klaar, ga je naar het eigenlijke warmwater bad. Het is de bedoeling dat je het kleine handdoekje op je hoofd legt. De betekenis hiervan ontgaat me. Had ik moeten navragen.

De temperatuur van het water schommelt rond de 40 graden, Er wordt aangeraden er niet langer dan 5 minuten in te blijven. Je hebt binnen baden en buiten baden. Sommigen in een mooie Japanse tuin. Er zijn er met sauna en stoombad. Overal vind je massagestoelen en er staat ook een weegschaal. Tot mijn vreugde constateer ik dat ik nog niet ben aangekomen. Wat heel uitzonderlijk voor me is tijdens een reis.

Maar de Japanse keuken is dan ook heel gezond. Veel vis en geen vet. Roomsauzen en kaas zijn uit den boze. Oosterlingen verteren dit niet. In de Ryokan eet je aan lage tafeltjes en uiteraard met stokjes. Er wordt een eindeloos gamma aan kleine gerechtjes geserveerd. Veel vis, zowel rauw, gestoomd als gebakken, sushies, gepekelde groenten en tot slot rijst om de gaatjes te vullen. Bij het eten wordt water, thee en misosoep geserveerd. Of je kan bier bestellen, maar dat is vrij duur. Gemiddeld 8 euro voor een fles van een halve liter.

Na de maaltijd ga je naar je kamer. Het tafeltje is aan de kant geschoven en op de grond ligt er een futon. Een dun matrasje waarop je op traditionel Japanse wijze verwacht wordt te slapen. Er liggen nog reseerve futons in de kast. Westerlingen leggen er gewoonlijk een stuk of drie op mekaar. En voor de rest sliep het heel lekker.

We hadden geluk toen we Mount Fusji bezochten. Ik had me er al op voorbereid dat deze berg, talloze malen getekend door de grote Hokusai, in de mist zou liggen. Maar nee, hij was duidelijk zichtbaar in al zijn pracht en met zijn besneeuwde top. ’s Morgens om zeven uur zat ik alleen in mijn blootje in het warmwater bad, met zicht op de Fusji. Het had iets heiligs. Nog nooit heb ik me zo rijk gevoeld.