Blog

Terug

2009-08-26 - Mediageil

 Als er geen beelden van bestaan, is het niet gebeurd. Zo werkt dat nu eenmaal tegenwoordig. Of je het leuk vindt, of niet. Dat is de reden waarom ik een aanbod voor televisie hoogstzelden afsla.

Striptekenaars zijn niet interessant voor ons. Dit zijn de woorden van iemand van Woestijnvis, zelf een verwoed striplezer. Op de Franse zenders komen striptekenaars wel regelmatig aan bod. Maar daar wordt la BD, in al zijn genres, van arbeider tot intellectueel erkend als literatuur. Nu mag ik zelf niet klagen. Want in tegenstelling tot de meeste van mijn collega’s, kom ik nog vrij veel in de media.

Zo werd ik onlangs gevraagd voor De Pretroulette van Ketnet. Ik kende het programma niet, maar ik behoor dan ook al lang niet meer tot de doelgroep. Mijn kleindochter Mette bleek het wel te kennen. En ze is vooral fan van Kobe, de presentator. Of opa een foto met handtekening kon versieren. In De Pretroulette probeert men kinderdromen te verwezenlijken. De twaalfjarige Ellen wilde graag een strip maken met Merho. Zo’n vraag kan je toch niet weigeren. Ik had een eenvoudige gag uitgeschetst voor Fanny en Marcel. Iets dat we tijdens de beperkte duur van de opname konden realiseren.

Het bleek een prettig programma te zijn met Kobe als sympathieke en vooral zeer professionele presentator. Daar hou ik van, want ik heb een bloedhekel aan amateurisme in gelijk welke branche. Na de opname ging ik met hem op de foto, zodat opa kon scooren bij zijn kleindochter. In het najaar komt het op de buis.

Wat me ook zo beviel aan het programma, was dat alles precies verliep volgens planning. Want dat is vaak niet het geval. Meestal zet ik bij een televisieopname de rest van de dag niets meer in mijn agenda. Nog niet zo lang geleden vroeg men mij om 9u30 in Brussel aanwezig te zijn voor een opname. Nee, ik zeg niet voor welk programma. Na de ochtendspits op de Antwerpse en de Brusselse Ring te hebben getrotseerd, arriveer ik precies op tijd. O, fijn dat u zo stipt bent. Maar we hebben u pas nodig om 11u. Ik was om te ontploffen en had veel zin om meteen terug te draaien. Waarom belt men dan niet even om wat later te komen? Alsof ik niks anders te doen heb. Uiteindelijk werden de eerste opnames met mij gemaakt om 12u10. En dat allemaal om een paar luttele seconden in beeld te komen. Eigen schuld! Moest ik maar niet zo mediageil zijn.

Reageer op dit artikel